«Αργά ή γρήγορα θα γινόταν το κακό. Το έφαγε το κεφάλι της», είπε και κοίταξε τη γυναίκα του. «Το είχα πει, δεν το είχα πει;» συμπλήρωσε αμέσως μετά και οι μύες στο πρόσωπό του δεν έκαναν καμία κίνηση. Μόνο τα χείλη του κουνούσαν. Στάσιμες κι οι κόρες των ματιών του, όπως το μέσα του. Θυμόταν, αισθανόταν, αναλογιζόταν, κανείς δεν γνώριζε. Για χρόνια ένα κέρινο ομοίωμα ήταν. Πόνος και θυμός είχαν γίνει ένα.